Сабабҳо ва роҳҳои ҳалли часпидани сӯрохкунӣ

Часпидан, ки онро инчунин часпидани фишори дифференсиалӣ меноманд, маъмултарин садамаи часпидан дар раванди пармакунӣ буда, беш аз 60% нокомиҳои часпиданро ташкил медиҳад.

Сабабҳои часпидан:

(1) Қатораи пармакунӣ дар чоҳ вақти тӯлонии статикӣ дорад;

(2) Тафовути фишор дар чоҳ калон аст;

(3) Самаранокии пасти моеъи пармакунӣ ва сифати пасти торти лой боиси коэффитсиенти баланди соиш мегардад;

(4) Сифати пасти чоҳи пармакунӣ.

Хусусиятҳои пармаи часпак:

(1) Часпидан дар ҳолати статикии сатри пармакунӣ метавонад ба амал ояд, зеро вақти статикӣ ба вуҷуд меояд, ки бо системаи моеъи пармакунӣ, самаранокӣ, сохтори пармакунӣ ва сифати сӯрохиҳо зич алоқаманд аст, аммо бояд раванди статикӣ вуҷуд дошта бошад.

(2) Пас аз часпондани парма, мавқеи нуқтаи часпидан на лаби парма, балки гарданаи парма ё қубури парма хоҳад буд.

(3) Пеш аз ва баъд аз часпидан, гардиши моеъи пармакунӣ муқаррарӣ аст, ҷараёни воридот ва содирот мутавозин аст ва фишори насос тағйир намеёбад.

(4) Пас аз часпидан ба пармаи часпида, агар фаъолият сари вақт анҷом дода нашавад, нуқтаи часпида метавонад ба боло ҳаракат кунад ё ҳатто рост дар наздикии пойафзоли корпус ҳаракат кунад.

Пешгирии часпидан:

Талаботи умумӣ, вақти истодани ресмони пармакунӣ набояд аз 3 дақиқа зиёд бошад. Масофаи ҳар як парма на камтар аз 2 метр ва гардиш на камтар аз 10 давра бошад. Пас аз фаъолият, вазни овезон бояд ба ҳолати аввалааш баргардонида шавад.

Агар парма дар поёни сӯрох бошад ва ҳаракат карда натавонад ва чарх занад, барои хам кардани ресмони пармаи поёнӣ, кам кардани майдони тамос байни ресмони парма ва қолаби лойолуди деворӣ ва кам кардани часпиши умумӣ, зарур аст, ки 1/2-2/3 вазни овезоншудаи асбоби пармаро ба ресмони парма пахш кунед.

Ҳангоми пармакунии муқаррарӣ, ба монанди вайрон шудани кран ё шланг, қубури келли набояд барои нигоҳдорӣ дар сари чоҳ гузошта шавад. Агар пармакунӣ дармонда бошад, он имконияти пахш кардан ва гардиши ресмони пармакуниро аз даст медиҳад.

Табобати чархзании чархзанӣ:

(1) Фаъолияти қавӣ

Бо гузашти вақт, часпидан ҷиддитар мешавад. Аз ин рӯ, дар марҳилаи аввали кашфи чӯб, қувваи ҳадди аксар бояд дар доираи бори бехатари таҷҳизот (хусусан системаи дренажӣ ва овезон) ва ресмони пармакунӣ анҷом дода шавад. Он аз ҳадди бори бехатари ҳалқаи заиф зиёд намешавад ва вазни тамоми ресмони пармакуниро метавон ба фишори пасттар фишор дод ва гардиши мувофиқро низ метавон анҷом дод, аммо он наметавонад аз шумораи ҳадди аксари гардишҳои печиши қубури пармакунӣ зиёд бошад.

(2) Кушодани корт

Агар ҳангоми пармакунӣ ресмони парма зарфе дошта бошад, он бояд фавран болғаи болоро ба боло ё болғаи поёниро ба поён тела диҳад, то кортро ҳал кунад, ки нисбат ба қувваи оддии боло ва поён мутамарказтар аст.

(3) Агенти озодкунандаро тар кунед

Агенти озодкунандаи ғӯтонда роҳи маъмултарин ва муҳимтарини озод кардани пармаи часпида аст. Намудҳои зиёди агентҳои озодкунандаи ғӯтонда мавҷуданд, ки ба таври васеъ истифода мешаванд, аз ҷумла нафти хом, равғани дизелӣ, пайвастагиҳои равғанӣ, кислотаи хлоридӣ, кислотаи хок, об, оби шӯр, оби ишқорӣ ва ғайра. Дар маънои танг, он ба маҳлули махсусе дахл дорад, ки аз маводи махсус барои бардоштани пармаи часпида иборат аст, ки дар асоси равған ва дар асоси об мавҷуданд ва зичии онҳо дар ҳолати зарурӣ танзим карда мешавад. Чӣ тавр агенти озодкунандаро интихоб кардан мумкин аст, вобаста ба вазъияти мушаххаси ҳар як минтақа, чоҳи фишори пастро бо хоҳиши худ интихоб кардан мумкин аст, чоҳи фишори баландро танҳо агенти озодкунандаи зичии баланд интихоб кардан мумкин аст.