Пас аз истифода қубури пармакуниро чӣ гуна бояд нигоҳ дошт?

Пас аз анҷоми амалиёти пармакунӣ, асбобҳои пармакунӣ мувофиқи мушаххасоти гуногун, ғафсии девор, андозаи сӯрохи об, синфи пӯлод ва синфи таснифот бодиққат дар рафи қубури пармакунӣ ҷойгир карда мешаванд. Сатҳҳои дохилӣ ва берунии асбоби пармакунӣ, риштаҳои пайванд ва сатҳҳои мӯҳркунии китфро сари вақт бо оби тоза шустан ва хушк кардан лозим аст. Санҷед, ки оё дар сатҳи қубури пармакунӣ тарқишҳо ва сӯрохҳо мавҷуданд, оё ришта солим аст, оё фарсудашавии қисман вуҷуд дорад, оё сатҳи китф ҳамвор аст ва ягон харошидан вуҷуд надорад, оё бадани қубур хам шудааст ва газида шудааст, оё дар сатҳи дохилӣ ва берунии қубури пармакунӣ зангзанӣ ва сӯрохшавӣ вуҷуд дорад.

Агар шароит имкон диҳад, бояд вақт аз вақт дар бадани қубури пармакунӣ санҷиши ултрасадоӣ гузаронида шавад ва дар қисми ришта санҷиши зарраҳои магнитӣ гузаронида шавад, то эҳтимолияти садамаҳои нокомӣ, аз қабили шикастани риштаи буғумӣ, сӯрох шудани бадани қубури пармакунӣ ва ихроҷ кам карда шавад. Дар асбобҳои пармакунӣ равғани зидди зангро ба ришта ва сатҳи мӯҳркунии китф молидан, муҳофизати хуб пӯшидан ва чораҳои гуногуни муҳофизатиро хуб иҷро кардан мушкиле нест.

Дар ҷои пармакунӣ, қубури пармакунӣ бо мушкилот бояд бо ранг нишон дода шуда, алоҳида нигоҳ дошта шавад, то аз истифодаи нодуруст пешгирӣ карда шавад. Ва таъмири саривақтӣ ва иваз кардани мушкилоти қубури пармакунӣ, то ки ба амалиёти сохтмонии баъдӣ таъсир нарасонад. Барои қубури пармакунӣ, ки муддати тӯлонӣ дар ҳавои кушод истифода намешавад, онро бо брезенти боронногузар пӯшонидан ва мунтазам зангзании сатҳҳои дохилӣ ва берунии қубури пармакуниро тафтиш кардан лозим аст, то ки кори хуби намнокӣ ва зидди зангзаниро анҷом диҳад.